Assalamualaikum w.b.t
Kekok.Sebab dah lama sangat tak menulis.Jari ni dah lama tak menari atas keyboard untuk meluahkan kata hati.
Bukan tak ada niat nak update blog atau menghidupkan blog ni. Just, tak sempat. Acah busy kat situ kan? Haha.
Ok. Serius kekok. Haha.
So basically now I am back. Mungkin dengan diri yang lebih baik? Atau sebaliknya? Aku sendiri tak pasti. Tapi, apa yang aku pasti, aku dalam proses itu. Proses mencari diri.
Lately banyak sangat soalan datang kat kepala aku.
Kenapa?
Betul ke?
Yeke?
Macam mana?
Aku manusia biasa. Tak sempurna. Macam semua orang. Tapi, 'aku manusia biasa' atau 'aku tak sempurna' tu bukanlah alasan untuk kita tak berusaha untuk jadi lebih baik. Betul tak?
Aku sedih sebab aku gagal.
Aku bangun, aku cuba lagi. Lagi dan lagi. Walaupun hakikatnya aku takut hadap gagal tu lagi sekali, tapi aku buat taktau je. Sampai satu tahap, memang aku hadap betul-betul kegagalan tu lagi. Masa tu aku tersengih.
Benda pertama, aku terbayang orang-orang yang akan keciwa dengan kegagalan aku.
Benda kedua, aku tertanya,
Ada lagi ke peluang untuk aku tebus balik kegagalan aku?
Aku nasihat diri aku untuk tak putus asa. Aku bangun dan cuba lagi.
Tapi diri aku tanya aku balik,
Adakah kejayaan tu aku akan dapat? Atau hanya kegagalan lagi dan lagi? Aku mencuba, dan gagal lagi?
Lepas tu, aku marah diri aku balik.
Habis, kau nak expect apa lagi Shafina? Memang kau mampu usaha je. Semua datang daripada Allah. Siapa kau, sampai kau nak mengharap sangat semua berakhir macam apa yang kau nak? Kau siapa? Dah la cuma tahu mengharap kejayaan je, tapi sikit pun kau tak reti nak sangka baik kat Tuhan. Kau dah kenapa?
Diri aku membalas,
Aku bukan kisah pasal aku. Aku kisah pasal orang sekeliling. Aku kisah pasal orang yang bersama-sama aku. Aku sikit pun tak sanggup tengok diorang keciwa. Biar aku je yang rasa perit semua benda, tapi jangan mereka. Aku tak sanggup.
Aku terdiam. Tak mampu balas kata hati.
Aku buat keputusan untuk baca surat cinta.
Terbukak Surah Al-Mulk. Aku selak sehelai ke belakang, Surah At-Tahrim. Aku terdetik nak selak lagi sehelai. Surah At-Talaq.
Aku baca sekilas terjemahan ayat 1,2 kemudian sampai ayat 3. Aku terdiam.
Dan Dia memberinya rezeki dari arah yang tidak disangka-sangkanya. Dan barang siapa yang bertawakal kepada Allah, niscaya Allah akan mencukupkan (keperluannya). Sesungguhnya Allah melaksanakan urusan-Nya. Sungguh, Allah telah mengadakan ketentuan bagi setiap sesuatu. (65:3)
Allahu. Sentap sangat. Aku tanya diri aku,
Adakah selama ni kau dah cukup tawakal, atau hanya tahu lantang bersuara?
Allahu. Hanya satu kata aku mampu ungkap masa tu
لاَ هَوْلَ وَلاَ قُوَّتَ اِلاَّبِاللّهِ
Aku tergelak sinis sambil mengejek diri,
Campaklah ego kau tu jauh-jauh. Kau nak happykan semua orang, kau nak bahagiakan semua orang, kau tu siapa? Kau Tuhan ke? Sedarlah, hidup kau bergantung pada Allah. Kembalilah, Shafina. Wake up!"
Masa tu aku rasa macam baru lepas terhantuk. Sakit, tapi aku semakin sedar. Aku semakin sedar aku silap jalan, aku terlanggar tiang. So, sekarang masa untuk aku jalan semula, ubah haluan.
Kan dah kata, Allah sentiasa bagi peluang, lagi dan lagi. Tapi kita buat apa selama ni? Tak cukup lagi ke buang masa? Sombongkah kita?
Satu benda yang aku terngiang masa tu,
Campaklah ego kau tu jauh-jauh. Kau nak happykan semua orang, kau nak bahagiakan semua orang, kau tu siapa? Kau Tuhan ke? Sedarlah, hidup kau bergantung pada Allah. Kembalilah, Shafina. Wake up!"
Masa tu aku rasa macam baru lepas terhantuk. Sakit, tapi aku semakin sedar. Aku semakin sedar aku silap jalan, aku terlanggar tiang. So, sekarang masa untuk aku jalan semula, ubah haluan.
Kan dah kata, Allah sentiasa bagi peluang, lagi dan lagi. Tapi kita buat apa selama ni? Tak cukup lagi ke buang masa? Sombongkah kita?
Satu benda yang aku terngiang masa tu,
Kau lari sejauh mana pun, akhirnya kau kena kembali jugak pada Allah.
Alhamdulillah for everything. Banyak sangat nikmat Allah bagi. Allahu. Tolong jangan kufur nikmat, tolong.
Alhamdulillah for everything. Banyak sangat nikmat Allah bagi. Allahu. Tolong jangan kufur nikmat, tolong.
Semoga kau terus qawiy, wahai diri.
Moga Allah redha. Wallahua'lam.
